IT Commissie

“Waaruit bestaat het werk van de IT-cie?”, horen we vaak. Logisch, want voor niet-IT’ers is het ook een lastig te begrijpen vakgebied. Een IT’er iteet er lustig op los maar wat dat precies inhoudt, daar zijn de geleerden het nog niet over eens. In het verleden waren er IT’ers (lees: Nina B.) die zich met een glas sjampoepel in de klauwen een weg naar de IT-top wipten om daarna nog voor de beursgang hun aandelen van de hand te doen. Zulke figuren zul je in de ITcie van Veracket niet treffen. Wij, Berend en Sacha, zijn eerzame jongens die hun commissie een warm hart toedragen en dag en nacht proberen te waken over het hart van de vereniging: www.veracket.nl.

Te beginnen met het meest ‘verse’ lid, Berend Menninga. Als eerstejaars lid van Veracket en tweedejaars informaticastudent ligt het voor de hand om bij de ITcie te gaan. Zijn komst bij de ITcie heeft het aantal commissieleden met 100% doen stijgen!! Gelukkig is het (nog) niet zo heel druk dus blijft er voor ons genoeg tijd over om te tennissen.

Tijdens een woensdagavond toss vond onze eerste ITcie vergadering plaats. Aanwezig waren Andries en Sanne van het bestuur en de volledige ITcie ofwel ondergetekenden. Er werden veel wie, wat, waar en wanneers besproken. Eén van de onderwerpen was de nieuwe website. Op een gegeven moment vloog het vakjargon over tafel en Sanne vroeg zich af of we nog wel Nederlands spraken.

Berend’s eerste opdracht was het online zetten van de kerstborrel foto’s. Op zich ging dit goed alleen zette hij de foto’s van 2005 online. In de C1000, tussen de weekaanbiedingen en soepgroenten, belde commissiegenoot Sacha en maakte hem hierop attent. Intussen is deze ‘domme’ fout hersteld.

Het iets minder ‘verse’ (maar nog niet over de houdbaarheidsdatum!) lid heet Sacha Landkroon, is tweedejaars bij Veracket en al een halfjaartje langer IT’er. Sinds het opschonen van het Veracket-gastenboek noemt hij zichzelf graag ITerminator. Er valt best met deze jongen te praten, maar waag het niet om ook maar iets negatiefs over zijn grote idool Vera Zvonareva te zeggen, want ook dan zal de wraak van ITerminator vreselijk zijn. Sacha had de eer het vak te leren van Sensei Spriensma, die op zijn beurt de eer had om met hem te ‘mogen’ tennissen bij de clubkampioenschappen. Laten we het over de resultaten van dat experimentele dubbel maar even niet meer hebben…..

Natuurlijk mogen ook bij Sacha stomme acties niet ontbreken: zo presteerde hij het ooit om zich bij een toss iets teveel te laten afleiden door zijn medespeelster en zich van de weeromstuit voor te stellen met de woorden “ik ben Sagus…oh nee…. ik bedoel Sacha”. Ook moest de veurzitter ooit een week wachten op een aanpassing van de contact-pagina omdat Sacha maar niet in de gaten had hoe het werkte. En hij was natuurlijk weer veel te trots was om een deskundige (lees: Jelmer H. of Erik S.) te bellen. Maar uiteindelijk lukte het toch, en de smaak der voldoening was bijna zo zoet als Bavaria. Zoals opper-IT’er Bill G. al zei: Success is a lousy teacher. It seduces smart people into thinking they can't lose.

Sacha en Berend